3 Temmuz! Kimilerine göre anlamsız, sıradan bir gün. Kimilerine göre düşmanı alt etmenin mide bulandırıcı sevinci, Fenerbahçeliler içinse gün değil adeta karabasandı sanki.. Gece uykusunda milyonların boğazına çöreklenen bir kabustu.. Rüyadaydık oysa ki.. Milyonlarca sarı-lacivert yürek tüm branşlarda gelen şampiyonlukların haklı gururunu yaşıyorduk. Uykumuzdan sevinçle uyanıyorduk her güne..5 te 5 yapmanın onuru kabartıyordu göğsümüzü. Çok rahattık,o kadar rahattık ki battı birilerine bu rahatlık. Rahatlığımız rahatsızlıkları oldu adeta. Ağır geldi Fenerbahçe'nin ezici üstünlüğü, kaldıramadı egoları. Çektiler ipi, asmak istediler koskoca çınarı. Çok basit sandılar. ''Başkanlarını alırsak içeri 3 güne kalmaz dağılır bunlar'' dediler, yanıldılar.. Çarşıdaki hesap uymadı evlerindeki planlara. Bütçelerini aştı Fenerbahçe'nin pahalı, asil duruşu. Dar ağacı dar gelir oldu, çektikleri ip asılı kaldı ortada bir yerde..
Önce başkanımızı aldılar içeri. Örgüt kurmuş sözde, şike yapmış. Başkanımız ve yöneticilerimizi Metris'e kapattılar ama milyonlarca Fenerbahçe taraftarını alacak bir cezaevi bulamadılar ! Direndik, yürük, haykırdık, asla yalnız bırakmadık. Şaşırdılar, başka plan peşinde koşmaya başladılar. Devler ligi biletimizi dev olamayan aylardır teneke bir kupanın arkasından hayasızca ağlayanların eline verdiler. Geçin dediler geçirttiler ! O gün bile yıkılmadık. Mübarek ramazan ayında lokmaları dizdiler boğazımıza. Niyetli ağızlarımız ah ederek açtı orucunu. İyice hırslandık, iyice bağlandık haklı sevdamıza. Ne inancımızdan ne mücadelemizden vazgeçtik. Kuldan büyük Allah vardı çünkü. En büyük gücü onun adaletine sığınarak aldık. Niyetli ağızlarımızla yürüdük yaz sıcağında. Dilimiz kurudu da sesimiz kısılmadı bağırdık,haykırdık.. Susmadık.. Köprülere dayandık. Küçücük çocuklarımıza biber gazı sıktılar da yine de yılmadık. Kanadı kırıktık ama asiydik! Boyun eğmedik, vazgeçmedik kanat çırpmaktan...
Aylar geçti, biz aynıyız. Aynı inançla 14 şubat gününü bekliyoruz. Herkesin susacağı sadece başkanımızın konuşacağı o günü bekliyoruz artık. Şafak bekleyen asker gibi sayıyoruz günleri. Er ya da geç hak yerini bulacak biliyoruz. Bu dünya kimseye kalmamış, Fenerbahçe düşmanlarına mı kalacak? Herkes gidecek, bir tek Fenerbahçe kalacak dünya döndükçe..
Fener'le kimse başa çıkamaz dedik. Çıkamadılar. Yine maçlarımızı oynuyoruz, yine sahaları dar ediyoruz. Hiçbir branşımızın kapısına kilit vurmadan, inadına çalışarak armanın hakkını veriyoruz. Kan kaybetsekte çökmüyoruz dizlerimizin üzerine. Başımız dik, alnımız açık, dilimizde hiç değişmeyecek cümle azimle, sabırla bekliyoruz :
DAR AĞACINDA OLSAK BİLE SON SÖZÜMÜZ FENERBAHÇE.. İşte bu yüzden "BU SEVDA BİTMEZ GÖNÜLLERDE..."
Türkçe Öğretmeni Tuna Topuz (twitter.com/1907_tuna)
